Aleksandra Cieślak

Łysienie androgenowe to jedna z najczęstszych przyczyn utraty włosów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Schorzenie ma podłoże genetyczne i jest związane z nadwrażliwością mieszków włosowych na działanie dihydrotestosteronu (DHT). W efekcie dochodzi do stopniowej miniaturyzacji mieszków włosowych – włosy stają się cieńsze, krótsze oraz mniej odporne na uszkodzenia.

Łysienie plackowate to przewlekła choroba autoimmunologiczna o podłożu zapalnym, w której układ odpornościowy, z udziałem limfocytów T, atakuje mieszki włosowe, prowadząc do nagłej utraty włosów. Najczęściej objawia się pojawieniem wyraźnie odgraniczonych, okrągłych lub owalnych ognisk pozbawionych włosów. Zmiany mogą obejmować nie tylko skórę głowy, ale również brwi, rzęsy czy brodę.

Łysienie telogenowe to jedna z najczęstszych przyczyn nagłego, nadmiernego wypadania włosów. Dochodzi do niego w wyniku zaburzenia naturalnego cyklu wzrostu włosa – zbyt wiele włosów przedwcześnie przechodzi w fazę spoczynku, czyli telogen, a następnie zaczyna wypadać. Charakterystyczne jest to, że utrata włosów pojawia się zwykle około 3 miesięcy po zadziałaniu czynnika wywołującego, dlatego wielu pacjentów początkowo nie łączy problemu z wcześniejszym wydarzeniem lub pogorszeniem stanu zdrowia.

Łysienie anagenowe to rodzaj nagłej utraty włosów związanej z uszkodzeniem włosów znajdujących się w fazie aktywnego wzrostu, czyli anagenu. W normalnych warunkach większość włosów na skórze głowy pozostaje właśnie w tej fazie, dlatego działanie silnego czynnika uszkadzającego może doprowadzić do bardzo szybkiego i rozległego wypadania włosów. W przeciwieństwie do innych typów łysienia proces ten przebiega gwałtownie – utrata włosów może rozpocząć się już po kilku dniach lub tygodniach od zadziałania czynnika sprawczego.

Grzybica skóry głowy jest zakaźną chorobą wywoływaną przez grzyby dermatofitowe atakujące warstwę rogową naskórka oraz mieszki włosowe. Zakażenie może obejmować owłosioną skórę głowy, ale również okolice brody, brwi i rzęs. Schorzenie najczęściej występuje u dzieci, szczególnie w wieku szkolnym, jednak może pojawić się także u osób dorosłych. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub zwierzęciem będącym nosicielem dermatofitów, a także przez używanie wspólnych przedmiotów codziennego użytku, takich jak szczotki, grzebienie, ręczniki czy nakrycia głowy.

Trichotillomania to zaburzenie skoncentrowane na ciele należące do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, które charakteryzuje się wyrywaniem własnych włosów, zazwyczaj skóry głowy, brwi, rzęs lub innych rejonów ciała, co prowadzi do widocznego przerzedzenia owłosienia lub łysienia. Najczęściej występuje u dzieci, natomiast u dorosłych statystycznie częściej diagnozowana jest u kobiet. Zaburzenie to może współistnieć z innymi chorobami psychicznymi, takimi jak depresja, zaburzenia nastroju, zaburzenia lękowe czy fobia społeczna.

Łysienie z pociągania, określane również jako łysienie trakcyjne, jest rodzajem utraty włosów spowodowanym przewlekłym, długotrwałym lub powtarzającym się pociąganiem włosów. Problem rozwija się stopniowo i przez długi czas może pozostawać niezauważony. Najczęściej pojawia się u osób regularnie noszących ciasne fryzury, takie jak mocno związane kucyki, koki, warkocze czy dredy. Nadmierne napięcie włosów prowadzi do osłabienia mieszków włosowych, a w konsekwencji do przerzedzenia fryzury i wypadania włosów.

Łupież jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry owłosionej głowy. Schorzenie to objawia się nadmiernym złuszczaniem naskórka w postaci drobnych, białych lub żółtawych łusek widocznych na włosach oraz ubraniach. Choć łupież nie jest chorobą zakaźną ani bezpośrednio groźną dla zdrowia, może powodować znaczny dyskomfort psychiczny i obniżać samoocenę osoby chorej. Problem ten dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn, jednak częściej występuje u osób młodych oraz w okresie dojrzewania, kiedy wzrasta aktywność gruczołów łojowych.

Łojotokowe zapalenie skóry jest przewlekłą chorobą dermatologiczną o charakterze zapalnym, która najczęściej dotyczy skóry owłosionej głowy, twarzy oraz okolic bogatych w gruczoły łojowe. Schorzenie występuje zarówno u dorosłych, jak i niemowląt. Choroba przebiega z okresami zaostrzeń i remisji, co oznacza, że objawy mogą się nasilać i ustępować w różnych okresach życia.

Łuszczyca skóry głowy to przewlekła, zapalna choroba dermatologiczna, która wiąże się z nadmiernym i przyspieszonym namnażaniem komórek naskórka. W zdrowej skórze proces regeneracji i złuszczania naskórka trwa około 28 dni, natomiast u osób chorujących na łuszczycę skraca się nawet do 3-4 dni. W efekcie dochodzi do gromadzenia się komórek naskórka oraz powstawania charakterystycznych zmian skórnych pokrytych łuską.